17 november 2022
Al zo lang als dat Liesbeth hier woont, is ze bezig met tuinieren. ‘Ik ben in de natuur opgegroeid. Mijn vader was docent en vertelde veel over de natuur. Zijn liefde voor de natuur heb ik overgenomen. Ik ben vaak op Buitenplaats Elswout en in Nationaal Park Zuid-Kennemerland, dat is hier vlakbij. En ik ben wekelijks in de tuin te vinden.’
Al zo lang als dat Liesbeth hier woont, is ze bezig met tuinieren. ‘Ik ben in de natuur opgegroeid. Mijn vader was docent en vertelde veel over de natuur. Zijn liefde voor de natuur heb ik overgenomen. Ik ben vaak op buitenplaats Elswout en in Nationaal Park Zuid-Kennemerland, dat is hier vlakbij. En ik ben wekelijks in de tuin te vinden.’
De natuur haar gang laten gaan
We lopen samen met de hond de tuin in en Liesbeth laat me alles zien. ‘Zoals je ziet is het een rommelige tuin. Nederland is zo’n maakbaar land. Ik laat de natuur bewust een beetje haar gang gaan. En dan zie je dat de sterke inheemse planten over blijven. Het meeste werk is het in toom houden van de tuin. Anders groeit het hier helemaal dicht. En ik gooi af en toe wat kippenpoep bij de roos.’
Inheemse planten doen het goed
‘Munt doet het heel goed en de gulden roede ook. We hebben een abeel gehad, maar die is helaas tijdens de storm gesneuveld. In de 40 jaar dat ik hier woon, heb ik zoveel planten zien verkommeren. Vooral de gecultiveerde planten, die doen het hier niet goed. Zoals de rododendron. Daarom heb ik het liefst planten in mijn tuin die in deze omgeving passen.’
Dieren voelen zich thuis
We lopen over een paadje om het huis. Ze laat haar zelfgemaakte insectenhotel en de regenton zien. Liesbeth vertelt: ‘Op het hotel komen heel veel beestjes af. We hebben metselbijen tussen de voegen en mussen in de muur. Ook hebben we hier regelmatig een wespennest. In de takkenwal zitten veel vogels. En er komt regelmatig een vos langs, een buizerd en een boommarter. We hadden geiten, maar die zijn gaan hemelen. Nu hebben we alleen nog kippen. En kijk wat ik in het Nationaal Park heb gevonden?’ Ze laat me trots drie skeletjes zien van kleine dieren.
Natuurlijk tuinieren
Achter de groene tuin is een groot grasveld met speeltoestellen voor de kleinkinderen. En daar achter is een grote moestuin, vol met groente, fruit en bloeiende bloemen. ‘We hebben zoveel te oogsten, dat we het zelf niet op krijgen. Dus geven we het weg. Ik gebruik geen bestrijdingsmiddelen, ben je mal!’ We lopen langs de sloot en takkenwal weer terug naar het huis.
Wat een genot om deze Duintuin van Liesbeth te mogen bewonderen. Ik ben heel benieuwd hoe de tuin er in juni uitziet, wanneer ze op haar mooist is. Voordat ik huiswaarts ga, stel ik Liesbeth nog een laatste vraag. ‘Wat mijn lievelingsplant is? De Hortensia. Die is natuurlijk niet inheems, maar door hun kleuren vind ik ze wel prachtig. Op Moederdag kreeg ik alleen maar Hortensia’s, vertelt ze lachend.’
Tekst en beeld Mathilde Lawalata
